Toen Dorothé Huijsmans kanker kreeg, voelde ze zich bang en onzeker voor wat haar te wachten stond. Ze vroeg zich af of ze ooit nog gelukkig zou worden. Vanaf dat moment ging ze zichzelf coachen met vragen als: Hoe wil ik omgaan met mijn ziekte? Hoe kan ik dit ombuigen tot een waardevolle gebeurtenis in mijn leven? Wat kan ik doen om mijn leven met kanker zo aangenaam mogelijk te maken? Ze bedacht wat de kwaliteit van haar leven zou kunnen vergroten en verdeelde dit in fysieke-, emotionele-, mentale-, sociale- en zingevingsaspecten.